Tumutulangitalawalisaranggolaloo

Likas-Yaman

Luntiang kapatagan

Aking napaginipan

At hindi na nawalay sa aking isipan

Siya’y nais kong makamtan.

Isa, dalawa, tatlong taon

Lanta na ang maraming dahon

Pangarap ko’y parang nasa kahon

Inilibing, dapat kalimutan, parang ibinaon.

Kislap ng hamog sa mga dahong bagong yabong

Sinabayan ng mga amoy ng bulaklak na masamyong

Patuloy kong hinangad, nanalangin doon sa may bubong

Nawa pakinggan ang aking mga bulong.

Alipin ng iyong ganda

Itong aking lubog na mata

Kailan kita muling makikita

Pag ako ba sa mundo ay wala na?

Sa pagtulog na lamang ba kita yayakapin?

Saan kita hahanapin?

Sa mga larawan o magasin

Doon ka na lamang ba maaangkin?

Yaring-likas sana ikaw ay makatakas

Kinulong ka ba nila, sinaktan o binalasubas?

Sa sariwa mong hangin nais kong makaangkas

At damhin ang mga ihip mong malalakas.

Araw-araw akong nauuhaw

Na makainom sa tubig na umaapaw ang linaw

Makita rin ang kalangitang bughaw

Na pag gabi’y kita ang bulalakaw.

Muli kang manumbalik

Ako ay sabik na sabik

Magpakita ka, huwag lang pag ako’y humihilik

Upang sa mga halaman mo, ako’y makahalik.

Ang pangako ko noon ay napako

Sa dumi at pagkasira hindi kita inilayo

Ngunit sana huwag kang tuluyang maglaho

Dinggin mo ang aking pagsusumamo.

Nawa bigyang kulay muli ang mundong naluluoy

Likas na yaman, kalikasan maawa ka sa aking panaghoy

Halika, hindi kita isusuong sa apoy

Ilalayo kita sa mga nilalang na sayo’y mantataboy.

___________

Demolisyon Express

Sa isang biyahe patungo kung saan

Isang tandang ang aming muntik masagasaan

Nagtatatakbo, pinipilit makalipad

Hinahanap ang kanyang pugad

Na ‘di alam saan na napadpad.

Hindi pa man kami nakalalayo

Doon sa O kay sarap iprito

Grupo naman ng mga ibong parang hilo

Ang sa ami’y napahinto.

“Ano ‘yan meeting?”

“Uy ang cute, picture-picture!”

“Cute ba yan? Katakot nga eh”

“Awts. Lupet dami ibon”

Pagbaba ng sasakyan lumingon ako sa paligid

Tinanaw ko ang bawat anggulo ng masugid

Puro bakal, bato at buhangin

At mayroong isang batang uhugin

“Totoy,” sambit ko doon sa batang palangiti

Habang sipon niya’y tumutulo patungo sa kanyang labi

“Bakit walang puno sa tabi-tabi?

Kahit damo o halaman, bakit puro dyipni?”

“Ah ayan ba Ate?,” agad niya akong tinugon

“Ipinatanggal daw po,” ‘yan ang kanyang sagot

“May itatayong mall sa banda roon,

Para daw po umunlad tayo at mawalan na ng simangot.”

Ibinalik ko ang tanaw sa mga mayang tila sumisigaw

At bigla kong naalala ang mga manok na parang naliligaw

Mga walang masilungan, inagawan ng tahanan

Ipinagpalit para lamang sa libangan.

Giniba ang kanilang pahingahan

Pinalitan ng bato ang mga patag na luntian

Hindi na nga ba nag-isip, idinaan sa mabilisan

Pag-iyak nila ay hindi na pinakinggan.

Bumalik kami sa oto at bumuga ng usok ang tambutso

Muling naglakbay ngunit tumatakbo sa aking ulo

Na kay raming luho ng tao

Kinakayang tiisin pati ang pagluha ng mundo.

Nawawalan na ng kanlungan mga hayop na nakatira dito

Masaya nga tayo pero sila’y nagkakagulo

Daig pa natin magparusa ang mga walang puso

Daigdig na hindi naman atin ngunit ating tinatrapo.

_____________

Telebabad

Maingay pa sa volume 10 ng radio

Ang galit nag alit na pagtahol ng aso

Kainis, may kausap pa ako sa telepono

Tsismisan nami’y tungkol kay Papa Piolo.

Lalo pang nagwala ang aming bantay

Biglang kumulog ng wagas, parang nakamamatay

Naputol ang linya, natigil aming tsika.

Badtrip talaga, minsan lang ako makibalita.

Sa ilang segundo bigang lumuha ang kalangitan

Kaya’t telebisyon na lang ang aking pinagbalingan

Lubog na daw sa baha doon sa may kanluran

Lalanguyin na raw pati kanilang mga lansangan.

Naalala ko dati’y ganoon din dito sa aming tahanan

Inabot ng tubig pati ang aking unan

Nasira pa nga an gaming kalan

Kami’y nagutom dahil walang mapaglutuan.

Ilang taon na rin pala ang nakaraan

Noong naghikahos ang aming bayan

Ang galit ng kalikasa’y hindi naming nilabanan

Bagkus ay umahon ng may pag-asa at maraming natutunan.

Pagkatapos noo’y tinanim naming ang aral

Alam ko na iyon ay nagmula doon sa Maykapal

Inabuso ang kalikasan dahil siya’y walang laban

Ginamit ng paulit-ulit tapos ay pinabayaan.

Sampung taon kami’y bumawi

Pinilit baguhin ang mga dating gawi

Minahal ang paligid, iyon pala’y kawili-wili

Kaya mahimbing aming pagtulog gabi-gabi.

Ay, tapos na pala balitang aking pinapanuod

Kawawa naman silang doo’y inaanod

Kailan kaya nila matututunang sumunod

Sa paalala ng langit, ‘pag pudpod na kanilang mga tuhod?

Dumaan lang ang ulan kaya’t aso’y aking sinigawan

‘Pst, tahimik! Hindi tayo nanakawan!”

Kaya’t siya’y bumalik, walang imik sa kanyang inuman

Teka, may nagriring, mukang tuloy na ang aking kwentuhan.